Druga taka konstrukcja na terenie klubu
To nie pierwsze tego typu działo, które pojawiło się w tej lokalizacji. Nowo postawiona armata tworzy spójną ekspozycję z zabytkowym modelem D-44, przekazanym na teren strzelnicy rok wcześniej.Oba zabytki trafiły do KS ŚWIT dzięki zaangażowaniu lokalnej firmy StarSan Duo oraz jej właścicieli, Dominika i Pawła Paterów, którzy odnawiają historyczny sprzęt militarny.
Żywa lekcja historii i zbrojeniowe dziedzictwo
Ustawienie zabytkowych armat przy obiekcie sportowym ma nawiązywać do tradycji wojskowych oraz historycznego przemysłu Starachowic. Tożsamość miasta wiąże się nie tylko z powojenną produkcją ciężarówek marki Star, ale również z funkcjonującymi w latach 1920–1939 Zakładami Zbrojeniowymi.W okresie międzywojennym starachowicki zakład, rozwijany we współpracy z koncernami Schneider i Vickers, był kluczowym dostawcą amunicji oraz sprzętu artyleryjskiego dla Wojska Polskiego. Wytwarzano tu m.in. nowoczesne polskie armaty przeciwlotnicze kalibru 75 mm wz. 36. Nowy eksponat przy strzelnicy ma przypominać o tym przemysłowym rodowodzie regionu.
Nowy eksponat militarny przy strzelnicy "Świt" w Starachowicach [GALERIA]
6
Zbrojeniowe serce przedwojennej Polski. Jak Starachowice tworzyły potęgę artyleryjską
Historia Starachowic jest kojarzona głównie z powojenną produkcją ciężarówek marki Star, jednak przed rozpoczęciem ich wytwarzania miasto było jednym z najważniejszych ośrodków przemysłu obronnego w kraju. Przemysł zbrojeniowy funkcjonował tu w trzech okresach: 1918–1939, 1940–1945 oraz 1945–1948.
- Początki i francusko-angielska współpraca (lata 20.) Zakłady powstały w 1920 roku z potrzeby dostarczania amunicji i pocisków dla Wojska Polskiego. Przełomem było podjęcie współpracy z francuskim koncernem Schneider i angielskim Vickers, co doprowadziło do otwarcia w 1926 roku nowoczesnej fabryki. W latach 20. zakład wytwarzał rocznie 250 tysięcy sztuk amunicji artyleryjskiej oraz 30 milionów amunicji karabinowej.
- Jedyny producent ciężkich dział (lata 30.) W latach 30. XX wieku, dzięki wsparciu Banku Gospodarstwa Krajowego i wojska, starachowicka fabryka stała się jedynym producentem dział większego kalibru w Polsce. Produkcja obejmowała także bomby lotnicze, a zakład stale rozbudowywano, inwestując m.in. w piece do wytopu stali przeciwpancernej oraz wysokostopowej dla lotnictwa. W 1939 roku fabryka dawała zatrudnienie aż 10 tysiącom pracowników.
- Duma lokalnych konstruktorów. Najsłynniejszym wyrobem Zakładów Starachowickich była 75 mm armata przeciwlotnicza wz. 36 St, opracowana przez miejscowych inżynierów w latach 1933–1936. Była to jedyna w pełni autorska konstrukcja starachowicka wdrożona do produkcji dla polskiej armii (pozostałe wyroby wytwarzano na licencjach). Do momentu wybuchu wojny wyprodukowano 52 egzemplarze tej broni.
- Wojna i czasy powojenne. Podczas okupacji zakłady zostały przejęte przez Niemców i działały pod nazwą Hermann Göring Werke. Po II wojnie światowej, w latach 1945–1948, zakłady krótko kontynuowały produkcję na potrzeby wojskowe, zanim przestawiono je na produkcję cywilną.
