Druga taka konstrukcja na terenie klubu
To nie pierwsze tego typu działo, które pojawiło się w tej lokalizacji. Nowo postawiona armata tworzy spójną ekspozycję z zabytkowym modelem D-44, przekazanym na teren strzelnicy rok wcześniej.Oba zabytki trafiły do KS ŚWIT dzięki zaangażowaniu lokalnej firmy StarSan Duo oraz jej właścicieli, Dominika i Pawła Paterów, którzy odnawiają historyczny sprzęt militarny.
Żywa lekcja historii i zbrojeniowe dziedzictwo
Ustawienie zabytkowych armat przy obiekcie sportowym ma nawiązywać do tradycji wojskowych oraz historycznego przemysłu Starachowic. Tożsamość miasta wiąże się nie tylko z powojenną produkcją ciężarówek marki Star, ale również z funkcjonującymi w latach 1920–1939 Zakładami Zbrojeniowymi. W okresie międzywojennym starachowicki zakład, rozwijany we współpracy z koncernami Schneider i Vickers, był kluczowym dostawcą amunicji oraz sprzętu artyleryjskiego dla Wojska Polskiego. Wytwarzano tu m.in. nowoczesne polskie armaty przeciwlotnicze kalibru 75 mm wz. 36 czy armaty przeciwlotnicze 40 mm Bofors (wz. 36). Nowy eksponat przy strzelnicy ma przypominać o tym przemysłowym rodowodzie regionu.
Nowy eksponat militarny przy strzelnicy "Świt" w Starachowicach [GALERIA]
6
Zbrojeniowe serce przedwojennej Polski. Jak Starachowice tworzyły potęgę artyleryjską
Historia Starachowic jest kojarzona głównie z powojenną produkcją ciężarówek marki Star, jednak przed rozpoczęciem ich wytwarzania miasto było jednym z najważniejszych ośrodków przemysłu obronnego w kraju. Przemysł zbrojeniowy funkcjonował tu w trzech okresach: 1918–1939, 1940–1945 oraz 1945–1948.
- Początki i francusko-angielska współpraca (lata 20.) Zakłady powstały w 1920 roku z potrzeby dostarczania amunicji i pocisków dla Wojska Polskiego. Przełomem było podjęcie współpracy z francuskim koncernem Schneider i angielskim Vickers, co doprowadziło do otwarcia w 1926 roku nowoczesnej fabryki. W latach 20. zakład wytwarzał rocznie 250 tysięcy sztuk amunicji artyleryjskiej oraz 30 milionów amunicji karabinowej.
- Jedyny producent ciężkich dział (lata 30.) W latach 30. XX wieku, dzięki wsparciu Banku Gospodarstwa Krajowego i wojska, starachowicka fabryka stała się jedynym producentem dział większego kalibru w Polsce. Produkcja obejmowała także bomby lotnicze, a zakład stale rozbudowywano, inwestując m.in. w piece do wytopu stali przeciwpancernej oraz wysokostopowej dla lotnictwa. W 1939 roku fabryka dawała zatrudnienie aż 10 tysiącom pracowników.
- Duma lokalnych konstruktorów. Najsłynniejszym wyrobem Zakładów Starachowickich była 75 mm armata przeciwlotnicza wz. 36 St, opracowana przez miejscowych inżynierów w latach 1933–1936. Była to jedyna w pełni autorska konstrukcja starachowicka wdrożona do produkcji dla polskiej armii (pozostałe wyroby wytwarzano na licencjach). Do momentu wybuchu wojny wyprodukowano 52 egzemplarze tej broni.
- Wojna i czasy powojenne. Podczas okupacji zakłady zostały przejęte przez Niemców i działały pod nazwą Hermann Göring Werke. Po II wojnie światowej, w latach 1945–1948, zakłady krótko kontynuowały produkcję na potrzeby wojskowe, zanim przestawiono je na produkcję cywilną.
