Najlepsze miejsca na grzybobranie w woj. świętokrzyskim. Grzybiarze doskonale je znają

Gdzie dokładnie udać się w świętokrzyskie knieje, by nie wracać z pustymi rękami? Oto sprawdzona mapa miejscówek polecanych przez leśników i lokalnych grzybiarzy.

Okolice Kielc. Sprawdzone punkty tuż za miastem

Nie trzeba jechać daleko od stolicy województwa, by natrafić na obfite zbiory. Według ekspertów i leśników z regionu kultowym miejscem są lasy ciągnące się wzdłuż ulicy Zagnańskiej za Aresztem Śledczym w stronę Zagnańska. To właśnie tam tradycyjnie melduje się najwięcej grzybiarzy, ale też zagęszczenie leśnych skarbców jest wyjątkowo duże.

Równie obiecujące tereny wokół samych Kielc to:

• Biesak – tereny sprzyjające poszukiwaniom popularnych gatunków
• Okolice Sufragańca – cichszy rejon z przewagą drzewostanów iglastych i mieszanych
• Lasy wokół Zagnańska i Klonowa – słynące z obfitych pojawów borowików, podgrzybków oraz koźlarzy.

Nadleśnictwo Daleszyce i Łagów. Królestwo borowików i koźlarzy

Około pół godziny drogi na wschód od Kielc leży obszar Nadleśnictwa Daleszyce, powszechnie uznawany za jeden z najbogatszych przyrodniczo rejonów w województwie. Tutejsze lasy mieszane, przeplatane licznymi polanami i młodnikami, dają schronienie całej gamie grzybów mikoryzowych.

Z kolei sąsiadujące okolice Łagowa to prawdziwa mekka dla osób nastawionych na konkretne trofea: twarde borowiki szlachetne, ciemne podgrzybki brunatne oraz koźlarze.

Północny pas regionu. Suchedniów, Skarżysko-Kamienna i Starachowice

Północna część województwa świętokrzyskiego stoi potężnymi borami sosnowo-jodłowymi. W samym Nadleśnictwie Suchedniów sosna stanowi aż 70% drzewostanu, a drugie miejsce zajmuje jodła (20%).

1. Lasy Suchedniowskie i Skarżyskie – doskonałe środowisko dla maślaków, podgrzybków oraz krasnoborowików ceglastoporych (popularnych „ceglasi”). Szukając grzybów w tych rejonach, warto jednak pamiętać o granicach obszarów chronionych, takich jak rezerwat Świnia Góra, Dalejów czy Wykus, gdzie zbiór jest zabroniony
2. Lasy Starachowickie – znane ze wstawek brzozowych usytuowanych pomiędzy sosnowymi młodnikami. To tam po opadach masowo pojawiają się koźlarze pomarańczowożółte i czerwone oraz dojrzałe rydze.

Zagłębie staszowskie i urokliwy południowy pas

Jeśli szukasz spokojniejszych miejsc oddalonych od miejskiego zgiełku, skieruj się na południe i wschód regionu:

• Wieś Grzybów (powiat staszowski) – miejscowość o wyjątkowo adekwatnej nazwie. Okoliczne lasy dają obfity plon koźlarzy, maślaków ziarnistych i borowików
• Lasy Cisowsko-Orłowińskie – znane z powtarzalnych, jesiennych wysypów podgrzybków
• Okolice Włoszczowej, Chmielnika, zalewu Chańcza, Końskich i Sielpi – spokojniejsze kompleksy leśne z dala od tłumów, w których z łatwością natrafisz na podgrzybki i koźlarze
• Rejon Łysogór – dojrzałe lasy bukowo-jodłowe na obrzeżach Świętokrzyskiego Parku Narodowego słyną ze szlachetnych okazów. Należy pamiętać, by nie przekraczać granic samego Parku Narodowego.

Co i kiedy zbierać w świętokrzyskich kniejach?

W lasach województwa świętokrzyskiego dominują sosny (67%), jodły (13%), dęby (6,4%) oraz buki (5,5%). Znajomość tych proporcji ułatwia planowanie grzybobrania:

• W borach sosnowych i piaszczystych glebach: szukaj maślaków (zwyczajnych, ziarnistych, żółtych) oraz podgrzybków brunatnych
• Pod dębami, sosnami i jodłami: rosną borowiki szlachetne, borowiki sosnowe oraz krasnoborowiki ceglastopore
• W sąsiedztwie brzóz i osik: królują koźlarze (babki, czerwone i pomarańczowożółte)
• Na nasłonecznionych polanach i skrajach lasów: pojawiają się czubajki kanie oraz kurki (pieprzniki jadalne)
• W podmokłych parowach i na zwalonych pniach: jesienią tworzą się gigantyczne kolonie opieniek miodowych.

Zasady bezpiecznego zbioru – radzi leśnik i Sanepid

1. Delikatne wykręcanie lub cięcie: Grzyby należy delikatnie wykręcać z podłoża lub ostrożnie odcinać tuż przy ziemi. Gwałtowne wyrywanie lub rozkopywanie ściółki niszczy grzybnię i wystawia ją na wysychaniem
2. Tylko wiklinowy kosz: Zebrane okazy przechowuj wyłącznie w przewiewnych, wiklinowych koszykach. Unikaj plastikowych toreb i plastikowych wiader – brak dopływu powietrza przyspiesza psuć się grzybów i może prowadzić do powstawania szkodliwych związków
3. Ostrożnie z grzybami blaszkowymi: Początkujący grzybiarze powinni stawiać na bezpieczniejsze grzyby rurkowe („z gąbką”)
4. Zbieranie gatunków blaszkowych niesie ryzyko śmiertelnej pomyłki – na przykład pomylenia czubajki kani lub gąski z muchomorem sromotnikowym (zielonawym)
5. Weryfikacja zbiorów: W razie jakichkolwiek wątpliwości co do jadalności przyniesionych grzybów, zbiory można bezpłatnie skonsultować u grzyboznawców w Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Kielcach lub lokalnych inspektoratach sanitarnych.